|
"Ik had mijn eerste boek nooit geschreven als ik niet in de financiële wereld had gewerkt.
Alexander van Ketwich
|
||||||
|
Alexander van Ketwich is geboren in 1953 in Den Haag. Zijn familienaam is voluit van Ketwich Verschuur. Maar voor zijn boeken heeft hij het deel Verschuur laten vallen. |
||||||
![]() |
Zijn droom was van jongs af aan om piloot te worden, maar zijn moeder kon daar maar beperkt enthousiasme voor opbrengen.Ze vond piloten – ondanks het exclusieve beroep - glorious bus drivers. Zoals ze zei: “Nog even naar Rome op en neer, maar ik ben voor het avondeten weer thuis.” Dus volgde na de middelbare school de universiteit van Lausanne. Politieke en economische wetenschappen. Het bijkomende voordeel was dat Alexander daar vloeiend Frans leerde spreken. Iets waar hij tijdens zijn latere carrière in de financiële wereld veel plezier aan heeft beleefd. |
|||||
| Ondanks de scepsis van zijn ouders met betrekking tot het beroep van piloot mocht hij toch leren vliegen. Op 15 jarige leeftijd behaalde hij zijn zweefvliegbrevet, op 22 jarige leeftijd gevolgd door een groot brevet (PPL). Vliegen is altijd zijn grote passie gebleven en vanaf het begin van deze eeuw doorkruist hij met zijn eigen vliegtuig met regelmaat Europa. Van de Noordkaap in Noorwegen tot Tunesië in Noord-Afrika en Rusland in het oosten. Bijna elke plaats in Europa met een vliegveld werd door hem vliegend bezocht. Naast het besturen van zijn vliegtuig heeft Alexander als hobby's reizen, golfen, koken en mooie wijnen. | ||||||
| Na een carrière in de financiële wereld – er moest brood op de plank komen - trok het buitenland. Door vroege pensionering werd het huis tussen de bomen in Wassenaar te benauwend en ging het regenachtige klimaat steeds meer zijn tol eisen. Gezocht werd naar een aangenaam plekje op de wereld. Ergens waar de zon scheen en waar het veilig was. De keuze viel op Malta en vanaf eind 2015 woont Alexander in St Julians even ten noorden van de Maltese hoofdstad Valletta. Daar genieten hij van een prachtig uitzicht op de jachthaven en op de Middellandse Zee. De thrillers Iskenderun, Het Pact en Titanium zijn alle drie onder de Maltese zon geschreven. Als hommage aan Malta speelt één hoofdstuk van Iskenderun op het zonovergoten mediterrane eiland. | ||||||
![]() |
Alexander haalt zijn inspiratie uit allerlei zaken in de wereld. En dingen die om hem heen gebeuren. Ook ervaringen die hij opdoet tijdens reizen naar diverse plekjes op aarde inspireren hem. Vliegen en vliegtuigen nemen - begrijpelijk gezien zijn passie - altijd een prominente plek in in zijn boeken. En regelmatig waant de lezer zich in zijn beschrijvingen vanuit de cockpit bijna piloot. | |||||
| Zijn schrijfstijl is beschrijvend. Bijna filmisch. Hij koppelt realiteit aan fictie. Zelf zegt hij daarover: “De lezer moet kunnen herkennen in welk tijdsgewricht, omstandigheden en plaatsen het verhaal speelt. Er moet een herkenbaar element in zitten. Daar bovenop schrijft hij een fictief verhaal. Dat tezamen moet bij de lezer tot het gevoel leiden van: ‘aha, zo had het dus kunnen zijn’. En natuurlijk moet de ontknoping verrassend zijn. | ||||||
| Alexander heeft geen literaire aspiraties. Hij zegt daarover: “Ik neem een voorbeeld aan Frederic Forsyth. En ik ben bewonderaar van John Grisham en David Baldacci. Zij schrijven boeken die spannend zijn en tegelijkertijd tot ontspanning leiden. Dat is een knappe combinatie. Zij willen niet als literair genie worden gezien. Dat geldt ook voor mij. Ik wil boeken schrijven die de lezer het liefst in één ruk uitleest. Pageturners. Mijn missie is simpel: een boek moet makkelijk lezen, het moet een boeiend verhaal zijn, en het moet ontspannen.” | ||||||

